رنگم ز فراقت زرد و حزین گشت، در این فرش جفا

 اگرت نیست جامی و شرابی ، تو بشو نقش قضا


***


گر ز رخم دیدم آن حزین زرد باطل ، ای دیدهء چشم

آینه ایی ده بر برم، نیک و جلیل ای رخش صبا


***