شعری بخوان
در میخانه ایی گمشده
سراغ تو را می گیرم
و جام خالی شکسته ات
بر سفره ایی نا پیدا
مست از پیاله ایی خیالی
بر سماع بیهوده میچرخم
دنیا نیز خواهد چرخید
و من
افتان و خیزان و گیج
می مانم
بی حاصل
تنها
***
شب نزدیک است
شعری بخوان
میخانه را
هشیار کن.
+ نوشته شده در ساعت ۸ ب.ظ توسط علی امیری
|
آنم که