در کنار ساحل دریای  وجودت

    حباب یادی مباش

       که امواج گیسوانت می رقصد

                             می خرامد

                                 حباب ها   می شکند

  در صبحگاه ساحل خاطره ات

   شن ها پر از دایره هایست

             که زمانی حبابی بود

                          نامی بود
             
                              یادی بود

                              وه عجب شام آخری بود.