نهایت
"هُو الحًق "
چون آنجا رسید ، از دویی جدا شد(1)
اَنا الحًق
یعنی من فنا گشتم
حًق ماند و بس
پس شاید
امروز
تو خدایی و من بنده
من فنا باشم
تو جاودان
همه چیز را
تا نیابم
نجویم
امًا تو را
تا نجویم
نیابم
شاید تا ابد
بجویم و نیابم
نیابم و بجویم
(1) مقالات مولانا
+ نوشته شده در ساعت ۱ ب.ظ توسط علی امیری
|
آنم که