وَ  ُهوَعَلیمِ بِذَاتِ الًٌُصدور(1)

گر من هیچ خط ندانستم،تو خطم را بیاموز(2)



گفتی:


                آن را برون اندازم


گفتی:


                  از این پر شو

گفتم:

               واژه هایت امر نیست

                                    نهی نیست

                                                   دستور نیست


سخنت


             گشایش است


                               جوشش است


اگر دیدی خاموشم


                       چون مدهوشم

                                 بیهوشم

                                       فراموشم

  بیاموز مرا

              خطی

                    رسمی

                       در نوشتن

                                     مخدوشم


حتی به قهر


                  حتی به امر


در امر تو

        گر همه لطف

                    گر همه تلخ


هر چه هست

                             شیرین است


رسم با تو بودن


                           این است.





1-قران الکریم-سوره حدید-آخر آیه شماره شش

2-مقالات شمس