پرنده ایی که منم
ای دستانت
میزبان هزاران دانه ارزن عشق
برای مهمانی که هر روز
ازآسمان می آ ید
قفس می گشایی
به جادوی سحرگاه
امًا
پرنده ایی که منم
بالهایم را
در اولین کوچه نگاهت
بجا گذاشتم.
+ نوشته شده در ساعت ۱۱ ق.ظ توسط علی امیری
|
آنم که