خسته ام


از تکرار واژه ها


اندکی مجال می خواهم


مهلت


امانم بده ای مه


شب به درازی رازش


ستایش های بی پایان است


برای تو


که تنها روشنگرش هستی


پس بگذار


تا دفتری تازه خلق کنم


از واژه هایی


که شایسته توست.