دعای باران
شبانگاه
پرده نازک ابر
که نقاب نگاه مهتاب شد
سرو از شب
دعای باران می خواهد
تا فرات
به سجده رود
پرنده به قنوت
تا پرده بر افتد
رخ مهتاب ،درخشان تر
سجاده شکوه، جاودان تر.
+ نوشته شده در ساعت ۱ ق.ظ توسط علی امیری
|
هزار،نهصد،هفتاد،سه
و آنچه با من است، نه آنچه من با او هستم.
آنم کهبیاموخت
به شعر
عشق را
علی امیری
نوشتههای پیشین
- بهمن ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- دی ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- آرشيو