نفرت
نفرت تو
همه امر بود
شور انگیز نبود
شوری نه از اشتیاق
بلکه
شوری از نمک
و پاشیدنش بر زخم
اگر این انگیزش می بود
من به کلبه تاریک ات می آمدم
و برایت چراغ می افروختم
ای کاش
نمک پاش زخم های کهنه ام
نبودی
تا
کلبه ات را
همیشه روشن ببینم
+ نوشته شده در ساعت ۱۲ ق.ظ توسط علی امیری
|
آنم که