از میان برگ ها


تو را می باید جست

و از کنار پرنده هایی

که برای دانه می آیند

باید آرام گذشت

تا تو را یافت

از ورای پنجره

تو را می باید دید

در میان اندوه شب

تو را می باید خواست

در این حقیقت

می باید ماند

در این آرزو

تا ابد

می باید خفت.