میان اولین کلام

تا واپسین جمله ات

یک مسیر طولانی است

درون من

که به خیال

سفر می کنم

چون آهنگ صدایت


جادویی است

که مرا بسوی فراسو می خواند

فرارویی که راه و مقصد تویی

و مسافر من باشم

چه غم دارم

که راهنما نیز

تویی

و چه خوش باشد

سرگردانی

در این وادی.