تو

ناقوس میکده ایی

در بیابان جام

پس بیازمآ

عهد می ناب را

در بهای اشک

چون زندگی

لحظه ایی بیش نیست

و مرگ نیز هم

***

روح که جاودان است

چه ترس از میخانه داری

پس بیآزما

نبوغ عقل را

از بادهء ایزد

که شب مستی را

باید ستود

در نماز صبح


***