روزگار درازی است که دیگر

من سالها را نمی شمرم

برگ گاه شماری را

پاره نمی کنم

روزهای رفته را

خط نمی زنم

هر چند

میان من و بهار و چهره ام

پیوندی است

دیر هنگام

امًا

آینه خود گواه است

که بر من

در وصف یک عمر

در کلام یک بهار

در شمارش یک گاه شمار

و در ستایش تار موی سپید ی تازه

بر شقیقه ام

چه می گذرد.