شب
شب
همیشه روشن است
به بلندی سقف تاریکی اش
به روشنی ستاره ها و مهتاب اش
به سفیدی ابرهایش در شبی بارانی
سوگند
که شب
همیشه روشن است
شب
مقدس و پاک است
به سکوت دلنشین اش
قسم
شب نبود
روز را
ارزشی نبود
من
شب هایم
چون روز روشن است
و روزهایم چون شب
تاریک
صبحگاه
سحر را
نشانه تابش نور
بر ناپاکی ها
و پدیدار شدنشان
می پندارم
اما در این میان
غروب حکایتی دیگر دارد
نرم و آهسته و غریب
زیبا و غمگین و خوش رنگ
عمیق ترین
و
ژرف ترین جلوه تناقض کائنات را
به تصویر می کشد.
اگر شب مقصد غروب نبود
معنا نداشت
***
شب
پناهگاه تنهایی من است
من در تنهایی شب
از آزار تن ها
در امانم
شب همیشه روشن است
روشنی در ذات
و
نور در مفهوم است
پس
به روشنی روز
خیره نمی گردم
فریب نمی خورم
چون شب
مقصد است.
+ نوشته شده در ساعت ۹ ب.ظ توسط علی امیری
|
آنم که