ندامت
بر دفترم به نیکی
وفا آنکه تو
مرحمتی کردی
رخ بر گشودی
امًا
چون نقش تو
به خطا زدم
در درون غمگینم
بشکند این دست
خراب و بدنام گشته ام
امید آنکه
باز
وفایی
کنی.
+ نوشته شده در ساعت ۱۰ ب.ظ توسط علی امیری
|
هزار،نهصد،هفتاد،سه
و آنچه با من است، نه آنچه من با او هستم.
آنم کهبیاموخت
به شعر
عشق را
علی امیری
نوشته‌های پیشین
- بهمن ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- دی ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- آرشيو