بخوان
پیدا شد آخر
باران
در فصل بهاری
دل ما
اندک خرًمی شد
به جهان
خواهد رفت این هم
روزی به کناری
شاهدی باش
بر من
قصه ایی تازه بساز
بر روزگارم
بخوان دیگر ندایی
+ نوشته شده در ساعت ۱۰ ب.ظ توسط علی امیری
|
سرمای غریب
گفتم با خود
گر زمانی نتوان گلی را دید
گلی را بویید
دیگر چه باک
گلدان خالی دیدن را
که من
نه از جنس زمستان
چون آتشی
در بهارم
در سرمای اردیبهشت غریب
پس گلي باش
مگر گلدان
نشکند
از درد تنهایی.
+ نوشته شده در ساعت ۱ ق.ظ توسط علی امیری
|
شبنم
روزی از روزها
شبنمی
به برگ گلی
لبخند زد
و آنگاه
بهار آغاز شد.
+ نوشته شده در ساعت ۹ ب.ظ توسط علی امیری
|
مهتاب بهاری
هیچ شکوفه ایی
نشکفد
لبخند خشکیده مرا
گرچه در بهاران غریب
دل سبزه
به یاد خنده گل
خوش باشد
آرام
آرام
زیر مهتاب بهاری
+ نوشته شده در ساعت ۱۲ ق.ظ توسط علی امیری
|
گاهشمار نود
گاهشمار نود...........
دلشکسته ترین برگ.........
تنهاترین......
در آستانه بانگ.......
میر نوروزی......
+ نوشته شده در ساعت ۳ ق.ظ توسط علی امیری
|
نوروز نو
روز نو
نوروز نو
غنچه نو
آفتاب نو
تنها به شهادت تقویم
برگ اعداد
سالیانم را میشمارد.
+ نوشته شده در ساعت ۱ ق.ظ توسط علی امیری
|
برای سیمین دانشور
سو و شون مرا
انگار پایانی نیست
حتی در سرگردانی بهار
+ نوشته شده در ساعت ۱۰ ب.ظ توسط علی امیری
|
فسرده
من نه از نردبان سالها.......
از تیغ بیهوده آفتاب...............
فسرده ام!
+ نوشته شده در ساعت ۱۲ ق.ظ توسط علی امیری
|
ننگ
چه تردیدی جز این......که از خیال.............ابری ساخته ام..............در چشمانم........که رگبارش
.........می گدازد
............خرمن کشتزار مرا
............در بهاران بی بارانی
..............که سالها
.......................باید
...................در انتظار رویش جوانه ها
......................ننگ و نام را
..............به جان خرید.
+ نوشته شده در ساعت ۱ ق.ظ توسط علی امیری
|
راه
می دانم
میان پرده شب
تا چراغ مهتابت
راه بایدم رفت
روز ها
در امتداد غروبم هنوز............
+ نوشته شده در ساعت ۱۰ ب.ظ توسط علی امیری
|
هنوز!
می آید .........نغمه ساعت.............در سحرگاه خوابم...........هنوز!
+ نوشته شده در ساعت ۱ ق.ظ توسط علی امیری
|
خیال
ابرهای خیال....در آسمان آبی پنجره ام....مدام......در برابر باد.....می رقصد....می رقصد.
+ نوشته شده در ساعت ۴ ب.ظ توسط علی امیری
|
شب
چشم به شب که بگشایی
ستاره ایی می درخشد
مهتابی
پیامم را
می رساند.
+ نوشته شده در ساعت ۲ ق.ظ توسط علی امیری
|
هایکو های 1973-در سکوت
در سکوت
می جهد
قورباغه برکه دور
در مرداب تنهایی
در نی زار خاموش
+ نوشته شده در ساعت ۱ ق.ظ توسط علی امیری
|
شهرآورد
شهرآورد های درونم
جدل شب با روشنایی است
آن گاه که
تیزی نور آفتاب
از درز پرده سحرگاه
سوت پایان را می زند
+ نوشته شده در ساعت ۱ ق.ظ توسط علی امیری
|
خشنود
روزهاست
حافظه ایی ندارم
خشنودم
که دیگر
غم نوستالژیک
نمی آزارد مرا
+ نوشته شده در ساعت ۱ ق.ظ توسط علی امیری
|
برای جدایی...
سحرگاهی دیگر آغاز میشود
هزاران فرسنگ
آن سوی جهان
شوقی شکل می گیرد
جدایی ها
پیوند می آفرینند
دل سرزمینی خسته
شاد میشود
صبحی دگر آغاز میشود
تقدیم به اصغر فرهادی
+ نوشته شده در ساعت ۴ ب.ظ توسط علی امیری
|
هایکو های 1973-باد سرد
بادی سردی می وزد
مهتاب در افق غرب می درخشد
ستاره ایی سو سو می زند
***
به همین سادگی
شبی متفاوت
آغاز میشود
+ نوشته شده در ساعت ۱۰ ب.ظ توسط علی امیری
|
همه هیچ
وصف عمرم
نقد روزهایی است
همه هیچ
که چون جهان
چونان چون منی بود
همه هیچ
نقد عمرم
گر قصه دنیا باشد
همه هیچ
+ نوشته شده در ساعت ۱۲ ق.ظ توسط علی امیری
|
دست ها
دستها از قلبها می گویند
بی کلام
سخن می گویند
و دستی در دستی دیگر
میان دو هم دم
دیگر فقط سخن از همراهی نیست
شاید هم صدایی
هم نوازی
هم نفسی
****
+ نوشته شده در ساعت ۲ ق.ظ توسط علی امیری
|
پاسداشت
گاهی سرما
پاسداشت دستهای گرمی است
که رفتند از یاد
پس زمستان را
درود
***
+ نوشته شده در ساعت ۳ ق.ظ توسط علی امیری
|
هایکوهای 1973-جدا افتاده
تنها یک حرف
رهگذری ناشناس
بی هیچ نشانی
***
چه غمگین می نویسد
این سایه خاموش
این درخت بی برگ
+ نوشته شده در ساعت ۲ ق.ظ توسط علی امیری
|
دور میشوی دور
دور میشوی دور
در زورق شکسته قضاوت
در دریای توهم و خیال
در ساحل
نور می بینی نور
که میشود کم سوی کم سو
آتشی است آن نور
و من نیستانی
که می سوزم
دود میشوم دود
و تو
باز هم
دور می شوی دور
(از دوستان تازه گرامی خواهشمندم راه پیوند خویش را با من در نظرگاه خویش بنگارند-سپاس)
+ نوشته شده در ساعت ۱۲ ق.ظ توسط علی امیری
|
خوابگرد
آرزوی خواب....در چشمانم خوابزده ام...می گردد...می گردد.
+ نوشته شده در ساعت ۲ ق.ظ توسط علی امیری
|
نقطه
گفتی..نقطه سر دار توست.......من نیز...........به فرات خود افکنم.......این راز را.
+ نوشته شده در ساعت ۱ ب.ظ توسط علی امیری
|
برف پاییز
برف زود هنگام پاییز
کمر تک درختم را شکست
که پرده خانه ام بود
و داغ از سنگینی غمی سنگین
که چون برف
تن زرد شاعر را
نیز
می رنجاند
کمر می شکند
این سرمای پاییزی
تن و جان را
شاخ و برگ را
زردی را
نه با باد
با سردی برف
به زمین
می افکند .
+ نوشته شده در ساعت ۴ ق.ظ توسط علی امیری
|
مه حجاز
من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی
یا چه کردم که نگه باز به من می نکنی
سعدی
از کجا باده
ای ماه حجاز
تن به زندان
اشک ما خندان
ای حمل مجاز
نه دیگر بالی
نه اندک مجالی
ای شوق نماز
تو من را شاهی
بگو هر چه خواهی
ای چشمه ناز
+ نوشته شده در ساعت ۸ ب.ظ توسط علی امیری
|
آنم که